Met Emil op de foto

De afleveringen van Emil uit Lönneberga (in Nederland bekend als Michiel van de Hazelhoeve) werden niet opgenomen in Lönneberga, maar in Gibberyd en Mariannelund. In Lönneberga staat een schuurtje met een houten beeld van Emil.

LOCATIE

Het eerste boek van Astrid Lindgren over Emil uit Lönneberga (1963) werd geïllustreerd door Björn Berg. Het beeld in Lönneberga is gemaakt door zijn zoon Torbjörn Berg. (Bron: https://filmbyn.se)

In het schuurtje hangen leuke briefjes en tekeningen die kinderen gemaakt hebben voor Emil. Ik wilde graag met Emil op de foto. 

http://hejtjorven.blogspot.nl/2011/11/emil-van-katthult.html
Katthult in Gibberyd: http://www.katthult.se/en/home/
Film Village in Mariannelund: https://filmbyn.se/en/

De keuken van Emil uit Lönneberga

In de museumwinkel van Astrid Lindgrens Näs, in Vimmerby (Småland), stond ik mij te vergapen aan dit miniatuurtafereeltje. Het is de keuken uit de verhalen van Emil uit Lönneberga. Emil en z'n zusje Ida zijn aan het spelen met jonge poesjes, dienstmeid Lina is de maaltijd aan het voorbereiden, moeder Alma zit bij het spinnewiel, vader Anton is aan het schoenlappen  en de knecht Alfred repareert zijn tuingereedschap.  De keuken is ingericht met Zweedse meubels,  zoals de slaapbank, tafel en stoelen, de voddenkleedjes en het fornuis. Daarnaast zijn er nog allerlei  leuke accessoires te zien. 

Informatie:
http://www.astridlindgrensnas.se/en
http://hejtjorven.blogspot.nl/2013/08/emil-50.html
http://hejtjorven.blogspot.nl/2011/11/emil-van-katthult.html

Maj Lindman en Snipp, Snapp, Snurr

Zodra het herfst wordt en de vliegenzwammen (de bekende rood met witte paddenstoelen) tevoorschijn komen, denk ik weer aan "Snik, Snak, Snokje en de boschheks" het oude kinderboek van mijn moeder. Snik, Snak, Snokje zijn drie jongetjes, ze worden door de heks betoverd tot vliegenzwammen. Ik schreef er in 2011 op mijn andere BLOG over.

Op het kaft staat de naam Lindman-Jan. Op het internet kwam ik een tijdje geleden de naam Maj Lindman tegen en de namen Snipp, Snapp, Snurr. De link was gelegd.

foto bokbörsen

Maj Lindman (1886-1972) was een Zweedse auteur-illustratrice. In 1907-1908 studeerde zij aan de Kunstacademie in Stockholm. In 1909 trouwde zij met de kunstenaar Gustaf Jansson. Na een scheiding hertrouwde ze met Bengt Hultén. Als auteur-illustratrice gebruikte ze verschillende namen: Maj Lindman, Maj Lindman-Jan (van Jansson) en Maj Hultén (ook met voornaam Mary). Maj Lindman maakte o.a. een serie boeken over de jongens drieling Snipp, Snapp, Snurr en over de meisjes drieling Rufsi, Tufsi, Tott.  De meisjes drieling heet in Amerika Flicka, Ricka, Dicka. In het Duits, Rupsi, Tupsi, Top.

 foto pinterest

De jongens hebben in Amerika dezelfde namen als in het Zweeds, Snipp, Snapp, Snurr. In het Duits heten ze Schnick, Schnack, Schnucki, dat lijkt veel op de namen Snik, Snak, Snokje. Waarschijnlijk is het boek van mijn moeder een oudere uitgave, want de titel met de boschheks staat niet tussen het rijtje van titels dat ik op internet vond. Na wat langer speuren kwam ik de jongens drieling ook nog tegen in het Nederlands. Hier heten ze Jan, Piet, Klaas en de titel van het boek is "Drie flinke rakkers".

foto geheugen van nederland

Bronnen: NA,  WIKIPEDIA, GEHEUGEN VAN NEDERLAND , namen ook via afbeeldingen van boeken.

Geboende witte berkenbosjes

De witte berkenbosjes in Zweden vind ik betoverend mooi. Al jaren vraag ik mij af waarom de berken in Zweden zo prachtig wit zijn. Tijdens de afgelopen vakantie kreeg ik het antwoord op die vraag. De berken worden geboend! LENA KARLÉN, kunstenares uit Leksand, vertelde het ons. Zij wist het weer van haar oma. Lena Karlén maakte van textiel een wit berkenbos.

In Zweden zijn veel witte berkenbosjes, dus er wordt flink geboend. Dit fenomeen heb ik echter nog nooit gezien. Misschien een van jullie?

In het boek "De Rode Vogel", een verhaal van Astrid Lindgren, staan witte berken in de Zonneweide. MARIT TÖRNQVIST illustreerde dit boek.

Op de voorkant van het boek "Kalle de kleine stierenvechter", ook een verhaal van Astrid Lindgren, staat Kalle te midden van een berkenbos. Marit Törnqvist illustreerde ook dit boek.

Toen wij tijdens een wandeling in dit witte berkenbos de Schotse Hooglanders tegenkwamen, moest ik even aan Kalle de kleine stierenvechter denken.

CARL LARSSON schilderde de witte berken in Sundborn, waar hij met zijn gezin woonde. Op deze afbeelding staan zijn vrouw Karin en de kinderen.

Heerlijk, zo'n ontbijt tussen de witte berken. 

In Zweden zijn de (witte) berken de bomen van het licht, de nieuwe lente. Tijdens feestelijke gelegenheden en midzomer zie je dan versieringen van berkengroen bij de huizen.

Van berkenschors en - hout worden prachtige manden en andere voorwerpen gemaakt.

Als er iets stuk is repareert deze meneer het.

In dit bosje moeten sommige bomen nog wel even flink geboend worden, zodat ze er weer allemaal stralend wit en betoverend bij staan. Misschien kan ik tijdens een volgende vakantie een handje helpen met boenen ;)

Prettige Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar

Wolfje "Winter in Bolderburen" is voor jou. Stuur mij even een mailtje met je adresgegevens, dan komt het boek zo snel mogelijk naar je toe. Veel leesplezier samen met je dochter.

Ik wens iedereen Prettige Kerstdagen en een Gelukkig Nieuwjaar, Merry Christmas and a Happy New Year, God Jul och Gott Nytt År.

Meer uit Bolderburen

Na 6 jaar waren we weer terug  in Bolderburen (Bullerbyn in het Zweeds). Het zag er allemaal nog precies hetzelfde uit.  HIER kun je lezen over ons eerste bezoek. 

Bolderburen uit de verhalen en films van Astrid Lindgren. Bolderburen is een plek in Småland waar maar drie huizen staan, de Noordhof, de Middenhof en de Zuidhof. Er wonen zes kinderen of eigenlijk zeven, maar de jongste is nog te klein om mee te spelen. De kinderen beleven allerlei avonturen die zich afspelen in verschillende jaargetijden. Ze vieren Midzomer, Kerstmis, spelen in de hooiberg, vangen kreeften, vinden een schat, halen grapjes uit, maar gaan ook gewoon naar school.

In het echt heet Bolderburen Sevedstorp. De drie huizen worden gewoon bewoond. Toch waren er geen volwassenen en kinderen te bekennen toen wij het bezochten. Het was stil in Sevedstorp, alleen enkele toeristen kwamen we tegen. Het fotograferen voelde zo tenminste niet als gluren. Ach, men zal het ook wel gewend zijn.

Ik heb op de webcam van het naburige Vimmerby gekeken, daar zag ik dat er op dit moment nog geen sneeuw ligt. Deze winterfoto heb ik geleend van de website BULLERBYN, daar vind je ook informatie en meer foto's.

foto: website Bullerbyn

Van het boek "Winter in Bolderburen" heb ik twee exemplaren. Ik wil er graag één weggeven. Als je belangstelling hebt, laat dat dan in je reactie weten. Ik zou het leuk vinden als je vermeldt waarom je dit boek wel zou willen hebben. (Het boek is op 20-12-13 weggegeven!)