Oset och Rynningeviken Natuurreservaat bij Örebro

Het natuurreservaat ligt aan het Hjälmeren (een meer) ten oosten van Örebro, in het landschap Närke. Aan het einde van de 19e eeuw toen er hongersnood heerste in Zweden, werd de waterstand van het meer verlaagd om zo extra landbouwgrond te creëren. De grond leverde echter slechte oogsten op. Er kwam een militair oefenterrein, een vuilnisbelt en industrie. Het militair oefenterrein en de industrie vertrokken. De vuilnisbelt werd bedekt en de grond in het gebied werd schoongemaakt. Er werden weilanden en draslanden gecreëerd. Het is een gebied geworden waar veel dier- en plantensoorten leven. Aan recreatie werd ook gedacht, er zijn wandel- en fietspaden.  Dit prachtige natuurreservaat bezochten we in juni 2012. Wij hadden er heerlijk weer bij, dat maakte het verblijf nog fijner.

Informatie:
https://www.orebro.se/kultur--fritid/natur--parker/natur---kulturreservat/oset--rynningeviken.html
http://naturenshus.se/
LOCATIE

Bohus Stickning in het Bohusläns Museum

In 2010 las ik op het blog van Berthi over de tentoonstelling Från arbetslöshetsprojekt till världssuccé (Van werkloosheidsproject tot wereldhit) in het Bohusläns Museum in Uddevalla. Het was een tentoonstelling over Bohus Stickning (Bohus breiwerk). Ik had dit graag willen zien tijdens onze vakantie in Zweden, maar ik wist op dat moment helaas niet van deze tentoonstelling af.  Wij verbleven destijds op slechts anderhalf uur reistijd van het museum, dus een bezoek was zeker mogelijk geweest. Tijdens een van onze volgende vakanties hebben we het Bohusläns Museum bezocht en daar alsnog Bohus breiwerk gezien. 

Onderstaand het verhaal over Bohus Stickning op het blog van Berthi:

Elsbeth vertelt in het kort de geschiedenis van Bohus Stickning:
De Zweedse provincie Bohuslän ligt aan de westkust van Zweden. Tijdens de depressie in de jaren dertig werden de steengroeven in Bohuslän bijzonder hard geraakt wat resulteerde in een hoge werkloosheid en ontberingen. Een groep vrouwen uit het noorden van Bohuslän stuurde een afvaardiging naar de vrouw van de gouverneur in Göteborg, Emma Jacobsson, en vroeg haar te helpen bij het opzetten van een huisindustrie. In 1939 startte Bohus Stickning (Bohus Breien).

Emma Jacobsen was de drijvende kracht achter het stimuleren van het project en het verbeteren en ontwikkelen van de huisnijverheid. Op het platteland gaf Bohus Stickning een belangrijke sociale stimulans door de breicursussen die werden georganiseerd. Vanuit zijn oorsprong als een hulpproject transformeerde Bohus Stickning naar een bedrijf dat exclusief handwerk produceerde.

Patronen werden exclusief voor Bohus Stickning ontwikkeld. Initieel deed Emma Jacobsson dit zelf, later werd dit door professionele ontwerpers gedaan. Inspiratie voor patronen werd gehaald uit tentoonstellingen, architectuur en natuur, zoals het patroon Scilla geïnspireerd is door dwerg hyacintjes. De eerste producten waren gewoon handschoenen en sokken van sterke wol. Maar al snel werd overgestapt op fijne wol en angora mengsels van de hoogste kwaliteit. In de jaren vijftig van de vorige eeuw was Bohus Stickning op het hoogtepunt van haar productie en werd het breiwerk geëxporteerd naar o.a. de VS. De productie stopte in 1969.

Sinds een aantal jaren is Bohus Stickning aan een opleving begonnen. Allereerst in Zweden en later door een grote tentoonstelling in de VS. Patronen zijn beschikbaar gemaakt door het mooie boek Poems of Color van Wendy Keele en breipakketten worden weer uitgebracht door Bohusläns Museum in samenwerking met Solveig Gustafsson.

In Nederland geeft Marja de Haan workshops en cursussen. Marja ontdekte Bohus Stickning op vakantie in Zweden en heeft haar kennis opgedaan via haar netwerk in Zweden en door te spreken met vrouwen die van eind jaren '30 tot eind jaren '60 uit de vorige eeuw voor Bohus Stickning gebreid hebben.

In 2009 organiseerde Marja de Haan een reis naar Bohuslän en Elsbeth was daar bij. Ze zijn toen ook op bezoek geweest bij Berith, wiens moeder vroeger voor Bohus Stickning gebreid heeft.

De ontwerpster van Scilla is Anna-Lisa Mannheimer Lunn, de tweede professionele (en onbezoldigde) ontwerpster die door Emma Jacobsson werd gevraagd te ontwerpen voor Bohus Stickning. Anna-Lisa woonde in Kopenhagen en zij was de ontwerpster die voor Bohus Stickning de zo kenmerkende ronde pas ontwierp.

Carla Meijsen schreef een uitgebreid artikel over Bohus Stickning in Handwerken zonder Grenzen 151.

Informatie:
Met dank aan Berthi voor het mogen plaatsen van het verhaal over Bohus Stickning. http://berthi.textile-collection.nl/2010/07/27/bohus-stickning/
https://www.bohuslansmuseum.se/en/collections-and-history/bohus-knitting-1939-1969/
digitaalmuseum (met veel voorbeelden van Bohus Stickning))
digitaalmuseum
https://www.amazon.com/Poems-Color-Wendy-Keele/dp/1883010128
http://www.solsilke.se/

Brievenbussen

Sommige brievenbussen in Zweden zijn ware kunstwerkjes.

Vakantie in een souterrain

Eén van de vakantiehuizen in Zweden waar wij meerdere keren verbleven, is die op een eiland in de buurt van Stockholm. Het eerste jaar dat wij daar zouden gaan logeren, kregen wij kort voor aankomst een berichtje van de eigenaresse dat het huis nog verhuurd werd aan mensen die op het eiland een huis lieten bouwen en nog niet af was. Zij vroeg ons of wij in het souterrain (incl. keukenblok en badkamer) van haar huis wilden verblijven, dan konden de andere huurders in het vakantiehuis blijven en hoefden zij niet al hun spullen te verslepen naar de kelder. Na het zien van de foto's konden wij daar wel mee akkoord gaan. De jaren daarop, als wij er weer wilden verblijven, vroegen we niet naar het vakantiehuis, maar steeds weer naar het souterrain. De slaapbank werd zelfs vervangen voor een echt bed en in de hal werd een zithoek gecreëerd. Wij voelden ons daar helemaal thuis. 

Het souterrain bevindt zich aan de voorkant van het huis en het terras grenst aan de prachtige tuin. Vanaf het terras is er uitzicht op zee en het tegenoverliggende eiland.  Er varen regelmatig boten voorbij. 

Aan zee (gescheiden door een weg) bevindt zich nog een tuin met een aanlegsteiger en een terras. Dat is een fantastische plek om te vertoeven. In de verte varen de cruiseschepen voorbij. 

Elke avond nadat we gegeten hadden, maakten we een wandeling over het eiland en vergaapten ons aan de prachtige huizen en keken naar de voorbijvarende cruiseschepen. 

Wij hadden ook heel veel geluk met dit huis wat betreft de huur. Als ik bij andere vakantiehuizen op het eiland kijk, dan komen die op het tienvoudige uit. In 2014 verbleven we de laatste keer op het eiland, wie weet komen wij er nog eens terug en mogen dan weer gebruik maken van het souterrain.

foto artikel HD se (in het midden het huis met souterrain dat wij huurden)